Carl+Frederik+van+Parreren

**Carl Frederik van Parreren**

Carel Frederik van Parreren (1920 tot 1991) en was hoogleraar in de psychologische functieleer aan de Universiteit Utrecht. Zijn onderzoeksgebied waren de onderwijsleerprocessen.

In 1988 publiceerde hij een boek ”Ontwikkelend onderwijs”. Daarmee legde hij de basis voor het ontwikkelend onderwijs.

'Ontwikkelend onderwijs' wil de psychische ontwikkeling van het kind, in het bijzonder zijn cognitieve ontwikkeling, vooruitbrengen. Een ontwikkeling van een kind start vanuit zijn/ haar omringende cultuur. Parreren besteed hiermee aandacht aan de didactische keuze en opbouw en aan de ontwikkeling van zinvolle leer- en denkstrategiën bij de leerlingen. Hij benoemt onderwijsleerprocessen en welke tekortkomingen er vaak voorkwamen/ komen in de jaren 80. Vooral in een ontwikkelende maatschappij waarbij scholen een grotere variatie aan leerlingen bevatten maakt Parreren ontwikkelvoorstellen, met name gericht op de problematiek van de 'achterblijvers'. Parreren stelt, dat met afstandelijk instructie onderwijs niets wordt bereikt, "...als het onderwijs er niet in slaagt het geleerde tot persoonlijk eigendom van de leerlingen te maken..." (Parreren, Onwikkelend leren, 1988). Ter doelstelling van verandering van het onderwijs in de vorm van de integratie van kennis met het dagelijkse leven, of te wel de integratie van het cognitieve met de spyche en de cultuur, ontwikkeld Parreren zijn methodes van leerinhouden, leerstrategieën en werkwijzen.

Twee jaar volgend op zijn boek 'Ontwikkelend Onderwijs' schreef hij het boek “Leren op school”. Beide boeken zijn bestsellers geworden in onderwijskringen.

Ontwikkelend Onderwijs, Parreren, 1988. []